Avuçlarında çözülmeyen bir hikmet var senin,
yazgına münferit telaşlar taşıyan gölgene
bir ben ekle,
bir ben su içsin boynundan
ve hep uzağın sesi gibi yankılan tenimde.
Yağmurun topuklarına nispet eden adın
emrivaki bir çıldırışla iniyor odamın karanlık köşesine
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta