Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
cok cok güzel; mert, cesur, özgüvenli, saygin bir final betimi...
bilemedim
sensizligin bu denli
deli olacagini
....finaline kadar da duygusal coskunluk tüm sadeligince.... tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta