Aslında ağza alınmayacak lafları saklayan benliğinde
içerikleri en midelere fena gelenine bile dayanan
zaman zaman ölçüleri de hepten kaçıran
düzgün duruşlu bir deliyim.
bu yüzden genelde iş yerimizdeki öğle yemeklerinde
kendi depresifliğime uygun kardeşlerle birlikte olurum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




eee delinin de deliliği herhalde
normal birşeyler yapmaktır ha?
valla ömer işte daraldıkça seni okumaya karar verdim .... hep gülüyorum:))))
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta