daha usta kavislerle gitti o rüzgar
kasvet ovalarımda dal kıpırdamıyor
bunalttı yağdı yağacak durur gökyüzü
belli gönül tabiatım ölüyor artık
bir yaradır gözlerim geceyle kabuklanan
sinir örmüş anılarıma çoçuklugumu sızlatan
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta