Çığlık çığlığa bir şeyler bağırıyor kulaklarımda
Korkuyorum, duruyorum kaçış duraklarında
Ilık ılık zehir akıyor beynimin arklarında
Duyuyor musunuz? Ey mahlukat, ey insanlık!
Ellerim kulaklarımla birleşiyor,
Bir avcı durmadan leşimi deşiyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta