Ay karanlık...Vakit geç
zaman, intiharın eşiği
sonbahar, bir çocuk beşiği...
sallanır sarışın yapraklar
mütemadiyen sineme hüzün damlar
takvimler sensizliğin gölgesi
"Bir gün yorulursam sevgili
seni sevmekten vazgeçersem eğer
mecali kalmazsa kalemimin
bil ki çaresizliğin dibindeyim
sanma ki sevgimin küçüklüğündendir
vazgeçişim
Sevmişim seni ne çare
ay karanlık geceler suspus olmuş
yürek kanatır sessizlik ve sensizlik
güneş doğmuyor
aydınlatmıyor
karanlıklarla üşüşen yüreğimi
Öyle güzel gülüyorsun ki
bakmaktan utanırım
gözlerin çok derin sevdiğim
boğulmaktan korkarım
öylece kıyısından geçerim gözlerinin
adresini bilmem gözlerindeki
Özledim işte !
Sesini, nefesini,
benim için çarpan kalbini
Özledim aşk diye çırpınan gülüşünü
Aşkla bakan gözlerini
Henüz dokunmadığım ellerini,
Bazen, sadece özlersin
Özledikçe canın yanar
Gözlerin, kan ağlar
Gidemezsin, o yar'e
Sadece özlersin
Uzaksin ona
Gözleriydi belki de beni kendisine bağlayan
yada gülüşüydü beynime yankılanan
bir acı özlem miydi sabahlara kadar ağlatan
yoksa hiç olmamış sevda mıydı karalar bağlayan
bir ayrilik miydi buram buram kokan
yoksa bir merhem miydi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!