Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
çocukluğumdan kalan bir şiir
yarım asır aşağı yukarı
ışık içinde kalasın
çok güzel
ne çaresizlik deyin ne umutsuzluk sadice bir isyan bu olmaması gerekene.......................
çok şükür allaha bizi anlayan birileri daha...
akıcı anlatımı ve sade uslubuyla bir Orhan Veli klasiği daha...
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta