Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Eliot'un, 'The Art of Poetry' kitabına tahrir ettiği mukaddimede hasıl olan içtihadında terennüm ettiği üzere, 'şiir, şairin anonimliğe varacak ölçüde mahrem bulunuşuna koşut kapalıdır'. Bu sayıltıya ittibaen Batuhan Orhan Veli'nin zat-ı alisini tanımadan onun şiirini tenkidde bulunmamın mümkünlüğü sarihtir. Mezkur sarahatin verdiğim imkan ile Batuhan Orhan Veli şiirinin havi olduğu kuvveti, gündelik olan ile imgesel olanı kontrastlama yoluyla iktisab ettiğini söylemekten imtina etmiyoruz.
Tiftik Keçisi Seven Konyalı Eşcinsel Pamuk Müstahsilleri Derneği Genel Sekreteri
İlhami Bolköpük
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta