İki mekanı vardı delikanlının
Biri; yüreğini döktüğü, şiirlerini yazdığı odası
Diğeri; sevdiği ile el ele oturduğu ağaç altı
Dostları vardı delikanlının
Belki kendinden çok daha delikanlı dostları
Dostlarını severdi…
Şiir yazmayı, yağmurda yürümeyi…
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




yaşanmış bir hikayemidir bilinmez ama gerçekten güzel...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta