delikan çığlığı
“gün doğdu, hep uyandık” diyerek-al şafağı öpen, korkmayan-dönmeyen hür
“dağ başını duman aldı, bürüdü” ey dev-gençli! fabrikaya-tarlaya yürü, özgür
acı-hüzün ve çığlığın yankılandığı-yaşandığı o ülkede-aşk ve umut-en son ölür
korkan-sönen, kibirli vicdan; ahlak, adalet ve özgürlük yoksa, yaşarken ölünür
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




O günün gençliğine ve ÖZDEN in şerefine kalemimi kaldırıyorum.
Umudumuz delikan gençliğin sevdası...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta