Buralardan ilk geçişim değil, son da olmayacak.
Kaç kez gece - gündüz yoğun düşüncelerle ve çokça uçar gibi
çiğnedim bu kaldırımları.
Telaşındaydım kaçıp kurtulmanın heyecanında; birilerine yakalanıp anlatmak zorunda kalmanın, -hatta korkusu içinde- rüzgar gibi.
Karanlığa sığınıp, erkekliği bırakıp gündüze, ağlaya, ağlaya
ve hatta deliler
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta