kaç fersah kaldı ölüme
kıyısında uçurumların hayat
kendi rüzgarını bekliyor
sen kaçtıkça
arkanda delirmiş rüzgarın
bilmiyorsun nereden esiyor
adil tartmıyorsun yaşamı
Çekingen adımlarla sesiz ve ürkek
Bir gün uzaklardan bir giz gibi geldin
O büyülü şarkılarını söyleyerek
Gençliğimi geri getirdi ellerin
Sundun paha biçilmez güzelliğini
Devamını Oku
Bir gün uzaklardan bir giz gibi geldin
O büyülü şarkılarını söyleyerek
Gençliğimi geri getirdi ellerin
Sundun paha biçilmez güzelliğini




acımasız ve bencilsin çınar
kandan korkup
yaraları dağlıyorsun
oysa nehirler çoktan kan kırmızı
duvarlar ölüme kapı değil
çığlıklar hayata dair
sen duymayınca susmuyor
biliyorum
gördüm böyle ölünmüyor
Kalemin daim olsun Aslıcım ;)
sevgiler..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta