kaç fersah kaldı ölüme
kıyısında uçurumların hayat
kendi rüzgarını bekliyor
sen kaçtıkça
arkanda delirmiş rüzgarın
bilmiyorsun nereden esiyor
adil tartmıyorsun yaşamı
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




acımasız ve bencilsin çınar
kandan korkup
yaraları dağlıyorsun
oysa nehirler çoktan kan kırmızı
duvarlar ölüme kapı değil
çığlıklar hayata dair
sen duymayınca susmuyor
biliyorum
gördüm böyle ölünmüyor
Kalemin daim olsun Aslıcım ;)
sevgiler..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta