kaç fersah kaldı ölüme
kıyısında uçurumların hayat
kendi rüzgarını bekliyor
sen kaçtıkça
arkanda delirmiş rüzgarın
bilmiyorsun nereden esiyor
adil tartmıyorsun yaşamı
Sen benim sarhoşluğumsun
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış
Devamını Oku
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış




acımasız ve bencilsin çınar
kandan korkup
yaraları dağlıyorsun
oysa nehirler çoktan kan kırmızı
duvarlar ölüme kapı değil
çığlıklar hayata dair
sen duymayınca susmuyor
biliyorum
gördüm böyle ölünmüyor
Kalemin daim olsun Aslıcım ;)
sevgiler..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta