Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Zaman mekan ve ahenk hepsi birer sihirdir
Renklerden renksizliğe çizilen her desen birdir
Zamanın fırçasına meydan okuyan deli mavi şiirlerinizin devamı dileklerimle...
Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta