Ayrı tuttun kışın ile baharı.
Yedin şu ömrümü vay deli gönül.
Çorap ördün başa verdin ayarı.
Çektiğim dertleri say deli gönül.
Gezdirdin dağlarda yavru maralı.
Yürekten vurulmuş durur yaralı.
Sormadınki neden derdin sıralı.
İçerini yakar oy deli gönül.
Dersin ki derdini söyleme vaz geç.
Cefayı çekiver sefadan tez geç.
Çektiğin çileyi deftere yaz geç.
Kalemi kenara koy deli gönül.
Bükülmez diyor ki gurbet elinden.
Bülbüller ayrılmaz kızıl gülünden.
Türküler dökülen yarin dilinden.
Kimileri der ki cay deli gönül.
Kayıt Tarihi : 22.1.2026 16:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!