Deli Gönül Şiiri - Mehmet Çiftlikli

DELİ GÖNÜL
Bir sevda verdin ya gülmüyor yüzüm,
Nedir bu ahvalin hey deli gönül,
Çok uğraş verdim bulamadım çözüm,
Nedir bu telaşın vay deli gönül.

Olmadık yerde planlar kuruyor,
Anlamlı anlamsız soru soruyor,
Bazan ferhat olup şirin arıyor,
Gezdiğim dağları say deli gönül.

O kadar çektim ki derde doymadın,
Sarhoş etti beni kural koymadın ,
Baş kaldırdı törelere uymadın ,
Kendi kuralını koy deli gönül.

Suçum ne bu kadar dertleri çektim,
Olur olmaz yerde içimi döktüm,
Yüzüme gülene çağlayıp aktım,
Benim halim budur duy deli gönül.

Ellere yağmur bana da sel oldun,
Beni boğmak için koca göl oldun ,
Bazan kardaş oldun bazan el oldun,
İstersen canıma kıy deli gönül

Mehmet im artık karışmam işine,
Beden sos veriyor bu gidişine,
Anlam veremiyom hayal düşüne ,
Bana olan kastın ney deli gönül.
Mehmet çiftlikli