Delı Gönül Şiiri - Muammer Yalçın

Deli Gönül bıktım usandım senden
Sen beni ellere kinatiyorsun
Elin ayağını çek artık benden
Sanki sen mi beni yonetiyorsun

Tükendi takatim yok ki mecalim
Hep senin yüzünden perişan halim
Bu kadar vicdansız olma be zalim
Beni mahvetmeye can atıyorsun

Seni düşünen kim hele düş de bak
İçerim kanıyor ister aç da bak
Artık o defteri kapat açma bak
Sen eski yarayi kanatiyorsun

Konuşur ağızlar susmaz ki diller
Ne çektim elinden bilmeden eller
Bu adam divane deli mi derler
Ellere bu kozu sen atıyorsun

Ne hallere düştün umru duydu mu
Çektiğin çileye derde deydi mi
Sevdim diyorsun da o da sevdi mi
Sen bunları ne tez unutuyorsun

Anarsan ismini o hayırsızın
İçime düşer bak bir ince sızın
Kalbimi çalıp da kaçan hırsızın
Sen daha neyini anlatiyorsun

Muammer Yalçın