İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Gönül bu delidir, ne yapsa, kimi sevse yeridir. Ferman dinlemez, hüküm giymez, Özgürlüğünü çiğnetmez ama kendini öyle bir hapseder ki aşkın parmaklıklarına... kendi kör düğümünde boğar kendini deli gönül... Belki bu gözükaralılıkla efendilik ondadır da biz esarete efendilik diyoruz..Gönlü uslandırmaya bakmayın Sayın YILMAZ uslanınca dizeleri böyle güzel sıralayamaz......
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta