Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Her gülüş,her kahkaha mutluluktan değildir.altında kederler vardır.Kederi karşıya yansıtmamak içinde güler insan .
Güzel yansıtmışsınız.Kutluyorum
evet bazen hep maske olur kadının yüzünde kederi tasası ile kimseyei üzmek istemez hele hele çocuklarını hiç. kaleme sağlık
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta