Bu akıl sevgiliyi övdükçe över,
Alnından sevgiyle öptükçe öper,
Can azapta olsada sineye gömer,
Yanar da yanar, mum gibi eriyip söner.
İnsan insanı küçümseyip hor görmemeli,
Kimbilir hangi cevherdir o sevgili,
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta