Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
ah keşke sizin gibi deliler hep var olsa çoğalsa/çağlasa yazsa kalemi,konuştursa kelimeleri...böylesi yürekten böylesi içten,böylesi gerçek...
yüreğinize sağlık..tampuan+antolojim tşk.ler..
Güneş gibi parlıyordu o gün otuzyedi yiğit.Güneş kadar sıcaklardı.O denli sıcaklardıki ateş işlemez sanardık tenlerine.Otuzyedi güneş yitirdik ömrümüzden ama bir nağmerdin ateşine su dökemedik.
Yüreğinize sağlık Hocam
Saygılar
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta