Verdim kalbimi eline
Al işte senin diye
Şimdi kalpsiz dolaşıyorum ortalarda
Adım çıktı deliye
Çarpmıyor artık yüreğim hiçbirşeye
Öyle bön bön bakıyorum herşeye
Çağırıyorlar mahallenin delisi diye
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çok güzel yaaa
Duygular böyle güzel anlatılamazdı kaleminize sağlık saygılar dilerim size.
Çook zor alırsınız geriye...Güzeldi.Saygılar
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta