Dilan Şiiri - Aygül Zade

Oy gardaşım dilan
gençliğin baharındaydın,
gülüşün vardı,
gölgesi bile içimi ısıtan.
Bir gel deyişin yeterdi bana,
bir omuz verişin dünyaya bedeldi.
Yüreğimi yakıp da gittin gardaş,
yakışmadı bu gidiş sana…
Bu kadar sessiz,
bu kadar erken,
bu kadar acı olmamalıydı.
Ben öleydim gardaşım,
vallahi ben öleydim…
Sen kalsaydın,
sen gülseydin,
sen sarılsaydın ya bana…
DİLAN

can gardaşım…
Birlikte kurduğumuz hayaller
yarım kaldı bu dünyada.
Daha çok gülecektik,
daha çok yol yürüyecektik,
daha çok iyi ki varsın diyecektim sana.
Şimdi ne mi kaldı?
Bir mezar taşı gardaşım…
Soğuk bir taşın üstünde
sıcak adın yazılı.
Adın duruyor ama sen yoksun,
nasıl alışılır buna söyle?
Böyle mi olacaktı gardaş?
Böyle mi ayrılacaktık?
Son sarılmamızın
son olduğunu bilseydim,
daha sıkı tutardım seni.
Gülmeni özledim delal,
kahkahan kulaklarımda çınlıyor.
Gece olunca daha çok yakıyor acın,
sessizlik senin yokluğunu bağırıyor.
Annem gibi ağlıyor içim,
babam gibi susuyor dilim.
Ne söylesem eksik,
ne yazsam yarım kalıyor.
Çünkü senin yerini
hiçbir kelime dolduramıyor.
Oy gardaşım,
yüreğim seninle gömülü şimdi.
Toprağın altında sen varsın,
üstünde ben yanıyorum.
Ruhun rahat olsun Dilan
bil ki unutulmazsın.
Adını dualara kattım,
Adını kızımda yasatcam
Dilanım..
acını kalbime yazdım.
Bir gün gelirim yanına,
orada tamamlarız yarım kalanları.
O zamana kadar
ben seni özleyerek yaşayacağım…
Oy gardaşım dilan
yüreğimi yakıp da gittin ya,
işte bu ateş
ölene kadar sönmeyecek… gardasim
AygülZADE ✍🏻