Sadece ölümüne üzülürüm bir tek;
Birde yaşarken öldürdüğüne.
Bacaklarında kısa bir etek,
Yüzlercesini parmağında döndürdüğüne...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




taşlama güzel başlamış.birazda haşlama yapsaydınız bu çağdaş(!)amazonlara keşke.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta