Yaşamın bir döneminde durup rüzgara baktım,
ekin ekmeyi unutan ellerimi gördüm.
uzun bir kış mevsiminden sonra, ilk güneşi görüpte tomurcuğunu açan çiçek...
Ve...
dedimki kendime, bu budalaya ne olduysa
olacaktır bana da...
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta