DEJAVU
Hep aynı melankoli... Hayaller, ulaşılınca sönen arzular ve yine,yeniden hayaller. Bitmek bilmeyen insan arzuları. Ama gerçek olan dejavu.
Hep aynı yolların yolcularıyız aslında.Birimiz önce
Geçerken aynı yollardan diğerleri o yollardan geçmeyi hayal ederler.Yalnızca yanında yürüdükleri yolcular farklılaşır.
Beğeniler, kavramlar, davranışlar belki başka hal alır belki görseller değişebilir ama aslında insana
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta