Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Sancılı yüreklere teselli! ..
Koyu grilerde çırpınan serçe misali umut;
Baykuşun ötüşlerinde can çekişse de...
Yıldızlar küsmüş mü dünyaya?
Bulutlar mı izin vermiyor yoksa?
Yalnız ay, düşmüş derin gölün üzerine
Dalları okşayan ışıklarıyla.
Çok güzel dizeler tebrik ederim. Mehmet Halil.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta