Kahretsin.Ağlayası şarkılarda kahkahalar atıyorum, azıcık dibi gelse,ağarmış saçlarımın..siyaha boyuyorum.Bir sürü hikaye aldım, hergun birini yaşıyorum.Büyük çukurlar açtım kapı eşiğine, dehliz sanıp üstünden geçiyorum.Kapı duvar görmüyor gözüm, herşeye kafa tutuyorum.Doktorda ne çare; sigaramdan medet umuyorum.Ah! kafamdaki sesler, her yerde seni görüyorum.Dön gel! yanık sineme revami bu? aklıma mukayyet olamıyorum. Doktorda ne çare; ben seni unutamıyorum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta