Kendince kadim bir söz taşır mezar taşında
Medeniyet ışıklarından ırak bu asi yamaçların ardında
Yalvaç misali dolanırken der "Ne yüce öğretmen inziva"
Gel, gör, duy, hisset ve anla
Firuzeden prusyaya çalan denizin kıvrılışını
Cahile karanlığın ışıktan evvel yayılışını
Ufkun ardındaki yaşamlar için de dönen dünyayı
Bakakalırım giden geminin ardından;
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.
Devamını Oku
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta