Sımsıkı bir ağaca sarılmaksa yaşamak;
Eksik olmaz kabuk yaraları hiç ellerinden.
Batsa da gözlerine kendini bilmez bir dal parçası
Rastgele bir yaprak gelip de silmez gözyaşlarını.
Silmezse utanır mı bir yaprak, hiç kökünden
Duydun mu, koca bir Çınar döner mi hiç sözünden
Ne dal, ne yaprak ne de dışlanmış bir kabuk
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta