Değnekten atlarımız, tahta kılıçlarımız vardı,
Sonra yerini akülü arabalar, bisikletler aldı.
Yağ ve bal satarım oynar, dost satmazdık.
Zira, dost ve arkadaş satanlara bakmazdık.
Kimin ailesi zengin, kimin fakirdir bilmezdik.
İple kirman çevirir de, entrikalar çevirmezdik
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta