Değmezmiş Şiiri - Nuh Ali Berk

Günden güne koptu gönül bağımız
Menfaatçi dostluk, oldu çagımız
Değmezlere değer verdik çoğumuz
Degmezmiş hemşerim buna değmezmiş
*
Ne birini kırdım, nede ben üzdüm
Zor gün dostlarını kalbime yazdım
Kaç kere yar uçtu, kaç kere tozdum
Degmezmiş hemşerim buna değmezmiş
*
Kader deyip, biz çekince cefayı
Düzenbazlar sürdü zevki sefayı
Unutmadım amma, dostlar vefayı
Degmezmiş hemşerim buna degmezmiş
*
Ne Allah korkusu, ne kalmış haya
Saglam olsa buzulmazdı o maya
Kasıt yoksa, göz yummuştum hataya
Değmezmiş hemşerim buna değmezmiş
*
Belalardan kaçtım vede sıyrıldım
Ne biri kolladı nede kayrıldım
Ben kimlerin için, kimden ayrıldım
Değmezmiş hemşerim buna değmezmiş
*
Bir çok insan zorda, bi çare kaldı
Hüzünden kederden payını aldı
En sonun da gördük, bak neler oldu
Değmezmiş hemşerim buna degmezmiş
*
Yüreğim atarken hep Vatan diye
Niye anlamazlar bizleri niye
Can Yurdumuz hariç, oda Türkiye
Degmezmiş hemşerim buna degmezmiş
*
Kendimi davama, sadık kılmıştım
Gel denince, hiç sormadan gelmiştim
Her sözünü ilkem, Marşım bilmiştim
Değmezmiş hemşerim buna değmezmiş
*
Suç bende mi diye, ben beni yerdim
Boşaymış hep çabam, kendimi yordum
Ne emmim, ne dayım, hepsini gördüm
Değmezmiş hemşerim buna değmezmiş
*
Yaram derin, can evimden vuruldum
Gönül bu ya, pek çoguna kırıldım
Kul Hızır’ım, çok koşturdum, yoruldum
Degmezmiş hemşerim buna değmezmiş
Değmezmiş hemşerim buna değmezmiş
*
Nuh Ali Berk
(Kul Hızır)