Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yorgunmuşum...çaresizmişim...
Ne yazar!
Senin sevginle mutluyum ben
Senin sevginle bahtiyar!
ne güzel bir ifade şeklidir bu
ne yazar?
ne mi?
size şiirler yazdırtır işte bu sevda
kaleminizin mürekkebi bol olsun
yüreğinize akıp da
satırlar,mısralarca şiir olsun
Anılar her şeye değer Leyla Hanım.Tebrik ederim Yine güzel ve duygulu bir şiir.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta