İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
ne zordur sevildiğimiz yürekten gidip te tekrar geri döndüğümüzde orada bize dair noktayı görmek....
sanırız ki bu devran hep böyle döner.. hep seviliriz... bir gün sevdalı öyle bir anlatır ki bize bıraktımız yerden giderek bunun böyle olmadığını...
Tıpkı dizlerinizde anlattığınız gibi....
Sevgilerimle
Çok doğru ,bazen bizim gittiğimiz yollarda dolaşanlar vardır ki bizi göremez.Bu bazen kaderin cilvesidir.Bazen arayanın aymazlığından olur.Yüreğimizde taht kuranların bazen o tahta oturmadıklarını görürüz.Bu anlamda güzel şiiri kutlarım...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta