Degiştim Şiiri - Jekpot Senkaybettin

Değiştim
demiştim sana,inanmadın.
Olsun…
Bir zamanlar sevdiğime de inanmadın sen.

Sözlerime değil,
sessizliğime bile kulak vermedin.
Bir zamanlar ben,
senin “seviyorum” deyişine inanmıştım.
Bak, ona da olsun diyorum şimdi.
Yanılmak da insana dâhilmiş,
bunu senden öğrendim.

İlk zamanlar zor oldu.
Geceler uzundu,
yastık ağırdı,
uyku bana küsmüştü.
Gözlerim kapansa bile
aklım açıktı sana.
Şimdi?

Şimdi uyuyorum.
Derin, sessiz, mışıl mışıl…
Demek ki insan
alışıyormuş yokluğa da,
acıya da.

Eskilerden kalan
tek bir alışkanlığım var:
şiir yazmak.
Hâlâ yazıyorum,
ama artık satırlarımda
senin gölgen yok.

Bir zamanlar her kelime
sana çıkardı,
şimdi hiçbir cümle
sana varmıyor.

Bir gün,biliyorum,
son bir defa duymak isteyeceksin.
“Bana da yaz” demek geçecek içinden.
Çünkü şiirlerimi severdin,
kendinden bir parça bulurdun belki.
Ama artık
sana dair tek bir mısra yok.

Adını bile anmıyorum.
Hatırlamak yoruyor insanı,
ben dinlenmeyi seçtim.
Şimdi sen,
hayatımdaki herkes gibisin.

Ne özel,ne uzak…
Ne eksik,ne fazla.
Ve bu,inan bana,
en büyük değişimim.
Artık Herkes Gibisin..