Mevsimler değişti
Aldırmaksızın göğe açık dudaklara
Ne serinlik gelmeyi bildi
Ne de ışık oldu beklenen cevaplara
Çizgisiz kağıtlarda kaldı bitmeyen şiirler
Susuzluğu hücrelerinde yakmaya çalışan çiçekler gibi
Açmakla açmamak arasında kurudu yaşlığınca yürekler...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta