Seneler, asırlar değişmiş amma,
Da(y)reler,* memurlar hiç değişmemiş.
“Bu gün git, yarın gel!” dediler bana,
Müdürler, âmirler hiç değişmemiş.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Cahit bey bence siz bu şiirinizi yanlış bir zamanda yayına koymuşsunuz. Zira sizin dediğiniz devirler çoktan değişti. Şu anda da bazı yanlış davranışlar sergileyenler olsa da şikayet edildiği zaman icabına bakılıyor artık. Yani dönem eski dönemlerin tıpkısının aynısı değil artık. Tamam bir Ömer-el Faruk-ra- dönemi gibi de değil ama CHP nin iktidar olduğu ve iktidarlara ortak olduğu dönemler yok artık hamdolsun.
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta