Bir zamanlar,
Özlem türküleri gibi söylüyordum seni.
Naatlar gibi okuyordum, sessizce ismini.
Ninniler gibi fısıldıyordum, yüreğime hasretini.
Soğuk su gibi içiyordum, yandığımda gülüşlerini.
Gülü koklar gibi kokluyordum, tenini.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta