Bir zamanlar,
Özlem türküleri gibi söylüyordum seni.
Naatlar gibi okuyordum, sessizce ismini.
Ninniler gibi fısıldıyordum, yüreğime hasretini.
Soğuk su gibi içiyordum, yandığımda gülüşlerini.
Gülü koklar gibi kokluyordum, tenini.
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta