Bir zamanlar,
Özlem türküleri gibi söylüyordum seni.
Naatlar gibi okuyordum, sessizce ismini.
Ninniler gibi fısıldıyordum, yüreğime hasretini.
Soğuk su gibi içiyordum, yandığımda gülüşlerini.
Gülü koklar gibi kokluyordum, tenini.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta