Engelleri kaldırdım, kendimi kendime kırdırıyorum.
Dehlizlere gün verip derinlerde geceliyorum.
Gerçeğin eksik bir yüzüyüm sadece. Yüzümü yüzünle takas edip, yönümü yönüne gömüyorum.
Devşiriyorum, dengeliyorum
ve değişiyorum.
Şu derenin değmedik danesini
geri bırakmıyorum suyuna. Çocukluğumun körebesine dönüyorum, elim sendesine, her zerresine.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta