Değişmeyen insanlar vardır…
Hiç değişmeyen…
Olay örgüsüyle,Zamanla, mekanla….
Hatta bu zincir içinde,
Değiştiğinin bile farkına varamayan…
Suyun akışına kendini bırakıp,
Bu akış içinde;
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta