Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Hiciv tarzı mükemmel bir şir sizi kutlıyorum bu güzel şiiriniz münasebetiyle.
İlk defa tanıştığım şiirlerinizi büyük bir zevkle okudum...Değişim şiiriniz de her anlamda çok güzel. Tebrikler. Reşat Karabağ
Merhaba Sevgili Dost, siirlerinizle az once tanistim ve bir cogunu okudum. Bu guzel siiriniz bana eski bir siirimi animsattigi icin paylasmak istedim:
Eski ve Yeni
Ne yaram sarıldı
Nede gönlüm okşandı
Kaç zamandır...
Ne sen yıktın
eskileri kendi içinde
Ne ben koydum
yenileri kendi içimde…!
BirDeli
Kasım-2002
(Değişmeyen insanlar gelişmezler. Gelişmeyen aşklar ölürler!)
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta