İnanmıyorum ben bu dünyaya,
Taşlara, insanlara, hayvanlara,
Önceden başkaymış bunlar,
Taş önceden yüksekmiş, aşınmış küçülmüş.
İnsanlar önceden vahşiymiş, öğrenmiş uysallaşmış,
Hayvanlar önceden saldırganmış, eğitilmiş evcil olmuş,
Belki ilerde bir başkası diyecek benim gibi,
Gökte zamansızlık hangi noktada?
Elindeyse yıldız yıldız hecele!
Hüküm yazılıyken kara tahtada
İnsan yine çare arar ecele!
Gençlik... Gelip geçti... bir günlük süstü;
Devamını Oku
Elindeyse yıldız yıldız hecele!
Hüküm yazılıyken kara tahtada
İnsan yine çare arar ecele!
Gençlik... Gelip geçti... bir günlük süstü;




çok doğru, insan nelere inanacağını şaşırdı artık......
inanma dost, inanma.. her yalan, her sey sana karsi... ve bana da!
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta