İnanmıyorum ben bu dünyaya,
Taşlara, insanlara, hayvanlara,
Önceden başkaymış bunlar,
Taş önceden yüksekmiş, aşınmış küçülmüş.
İnsanlar önceden vahşiymiş, öğrenmiş uysallaşmış,
Hayvanlar önceden saldırganmış, eğitilmiş evcil olmuş,
Belki ilerde bir başkası diyecek benim gibi,
gittiğim bütün hekimler aynı şeyleri söylediler
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'
Devamını Oku
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'




çok doğru, insan nelere inanacağını şaşırdı artık......
inanma dost, inanma.. her yalan, her sey sana karsi... ve bana da!
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta