Önce buğday tarlalarımız oldu.
Sonra dut bahçeleri.
Şimdi yüksek binalar.
Zamanla nasıl da değişiyor her şey.
Binalar küçük kalır, ağaçlar büyürdü önce,
Şimdi ağaçlar bodur kaldı, binalar büyüdükçe.
-l-
'yok olmak üzere çıktığım koşuda
h e r - m o l a d a
bana su veren biridir sevgili
öpmeye / sevmeye
Devamını Oku
'yok olmak üzere çıktığım koşuda
h e r - m o l a d a
bana su veren biridir sevgili
öpmeye / sevmeye




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta