Önce buğday tarlalarımız oldu.
Sonra dut bahçeleri.
Şimdi yüksek binalar.
Zamanla nasıl da değişiyor her şey.
Binalar küçük kalır, ağaçlar büyürdü önce,
Şimdi ağaçlar bodur kaldı, binalar büyüdükçe.
Unut demek kolay gel bana sor bir de,
Unutamıyorum işte unutamıyorum,
Birşey var şuramda beni kahreden,
Şuramda tam yüreğimin üstünde,
Çakılı duran birşey var,
Elimde değil söküp atamıyorum.
Devamını Oku
Unutamıyorum işte unutamıyorum,
Birşey var şuramda beni kahreden,
Şuramda tam yüreğimin üstünde,
Çakılı duran birşey var,
Elimde değil söküp atamıyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta