Bir şey değişmedi sen gidince,
''Seni yanımdayken bile özlüyorum'' dediğim zamanlar aslında özlemediğimi farketmiştim, şimdi bu yaptığım nedir o zaman diye kendime soruyorum.
Şimdi bir kaç dal fazla özlüyorum,
yok hayır bir paket,
yok yok günde üç-dört paket özlüyorum.
''Özlem'' sadece bir isimden ibaret olmalıydı, olmalı..
Nasıl bir duygu olduğunu sen bilmiyorsun ama; beni özlemek sana çok yakışırdı..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta