pencerenin açığını severdim, tostoparlak halini ayın,
yanan bir mum koyardım balkona -mehtap olsa bile-
aşkın yolunu ışıtmak için değil, romantik görünmek için,
şaşsın diye, garip çılgınlıklarıma, gülüp eğlensin diye.
pencereden bakmayı severdim hislerimin gözleriyle,
bir kuşun çırpınışını duyardım göğsümün sol yanında
pır pır edişini severdim o kuşun, ötüşünü severdim.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta