kara toprak renginle boyanınca gökkuşağı olur
bu kuşak sarar bedenimi iç dünyam dışa vurur
ışığınla yıldızlar ateş böceği gibi kalır
yeşilini görenler ağaçları bile renksiz sanır
çölden geçtiğinde her taraf vaha dolar
yüzler gülmeye başlar gözler ışıl ışıl parlar
göle girdiğinde bedenin deniz kızı olur
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta