Bir kavga ile baslarsin yasamaya...Ama her kavga yeni kavgalari dogurdu.Adaletli olayim derken sen de zalim oldun.Yasama kavgasinda adil olamazssin.O nefese o lokmaya ihtiyacin var cunku.Keske sana zor gelmese iki lokmadan birini digerine biraksan.Sana zor gelmese bir elbiseyi biraksan .sana zor gelmese baska şarkilari da calsa radyocu.Sana batmasa bir esarp,sana batmasa anadili cocugun.Sana yetecek kadar var hersey bu dunya da.Yasam kavgani verirken baska kavgalara sebep olmasan...Ama insan bir çignem et parcasi ya.En fazla yuz yil yasa da ona da yasamak dersen.Kavga etmeden yasa.Yasam kavgasi etmeden yaşa.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta