DEĞİRMENİM
Ne buğday öğüt tüm, ne arpa mısır,
Mutsuzlukla geçti sanki bin asır.
Kimseyi suçlamam özümde kusur,
Boşa döndü değirmenim onca yıl.
Bugünden yarınım oldu karamsar,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta