içi boş bir soğutucu pervanesi gibi üşüdükçe kaybediyorum
ağlamaklı oluyor gözlerim fiş hala takılı gibi hissediyorum
sadece kendime faydam varmış gibi parmağıyla kül düşüren adem insanı gibi
insan olmak istiyormuyum yada susmak mı istiyorum bilmiyorum
ben sarışın bir türkçe öğretmeni gibi çarpma yapmak istiyorum
araya nokta koyulabilsin diye
markamı siyah bant ile yapıştırıyorum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta