Yol; iki, üç değil,
Bilmesi güç değil.
Biri, rahman yolu,
Biri; şeytan yolu.
Hak yol, dosdoğrudur;
Yön, Hakk’a doğrudur.
Şeytan yolu eğri,
Yoktur hiç değeri.
Sonunda ateş var,
Koskoca bir baş var.
Doğruda yürü sen,
Sonunda ol esen.
Doğruya cennet var,
Eğriye zahmet var.
Şeytan kimi sever,
Şeytan kimi över?
Haksızları okşar,
Zalimlere koşar.
O,insan düşmanı;
O,çalar imanı.
İmansızlık acı,
Düşürür o tacı.
Doğrudan ayrılma,
Kâfirden sayılma!
Doğru varır, bala;
Eğri döner lala.
Eğriyi at kardeş!
Melekler ol eş.
Hak yolda var rahmet,
Hak yolda var cennet.
Ya Rab! Medet senden,
Bize ver cennetinden.
Yaşar YAMAN
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta